İlk teori dünyanın sonu üzerineydi, şimdilerde en popüler
teori dünyanın yeni bir boyuta geçeceği, nurlu bir boyut ,iyiliğin kötülüğü
yenip,insanların bir bütünün parçaları olduğunu anladığı uyum sevgi ve saadet
boyutu,birde tabii süper insan olma durumu var psişik güçler edinip,dna mızın
değişmesi üzerine birde enerji ile hastalık tedavi etme durumları…
Şahsen bana 2 senaryoda uyar, yani dünyanın şu haline
bakarsak, kıyamet kopsa neden koptu diye düşünmem, bir altın çağ başlasa ona da
hiç hayır demem.
Maya takvimi, eski yazıtlar,astroloji, 21 aralık 2012 yi
fenomen haline getiren, inanan inanmayan herkesi bu tarihi beklemeye iten
yalnızca bunlar değil, en önemli sebep insanoğlunun çaresizce, umutsuzca,
dayanılmaz bir noktada bir şeylerin değişmesine duyduğu ihtiyaç.
Korkunç bir ihtiyaç içindeyiz, tüm adaletsizlik, eşitsizlik,
acı, çaresizlik ve umutsuzluk içinde, tüm dünya dayanamadığı yerde sanki, bir
çıldırmanın eşiğindeyiz, savaşlar, doğal afetler, kadınlar çocuklar yaşanan
akıl almaz acılar, insanlığın yoldan çıkmışlığı, günlük hayatımız manasız
hırslarımız faydasız yaşamımız, maddiyat için çırpınmamız…
İçimizde yalnızca sevginin doldurabileceği bir boşluk, ve o
en temel duygunun eksikliği, güvensizlik ve korku…
Tükendiğimiz bir yerde olduğumuzu düşünmemek için çok
geçerli bir sebep yok…
İyi bir şeyler yapmak çırpınmakla eş değer duygular
yaşatıyor insana, aranızda benim gibi en basitinden çocuk esirgemeyle yada
kızılayla haşır neşir birileri varsa, yada hayvanlara yardım etmeye çalışan
yada doğayı korumak konusunda birilerine laf anlatmaya çalışan varsa, bu tüm
sosyal sorumluluk olaylarının nasıl bir çırpınma ve yorgunluk boyutu
yaratabileceğini çok iyi bilir…
Ben çok istiyorum 21 aralık 2012 de kıyamet kopsun, yada
foton çağı başlasın ne bileyim çok istiyorum işte, altın çağ falan insanlığın
yükselişi neyse işte olsun istiyorum…
Lakin asıl düşünülmesi gerekenin 21 aralıkta ne olacağı
olmadığını biliyorum, asıl üzerine düşünülmesi gereken 21 aralık 2012 de hiç bir
şey olmama ihtimali.
İşte hiç bir şey olmazsa ne yapacağımız en önemli mesele.
Bence herkes birazda bu ihtimali düşünsün ve eğer hiç bir
şey olmazsa, bir şeyleri değiştirmek için yukarıdan uzanan nurlu bir eli
beklemekten vazgeçip, herkes yüreğindeki ışıkla bir şeyleri değiştirsin,
sevgiyle ve cesaretle…
