Canım anneannem, gönlümün sultanı... beş yıl önce öldün sözde, ama böyle ölmek olur mu ?Sevgini hissetmediğim, seni düşünüp özlemediğim bir gün bile olmadı, sen benim sabit duran, yerinden oynamayan, sarsılmayan kayamsın, her yer, her şey, herkes şüpheye düşürse beni, içime döner yine sana tutunurum, seni tanımasam bilemezdim dünyada karşılıksız sevmek diye bir şey olduğunu, sen beni sevdiğin için biliyorum biri birini kendinden fazla nasıl sever, menfaati olmadan, dularında kendini unutup başkasına iyilik dileyerek nasıl sever biri birini sayende biliyorum, canım, ömrüm, gözümün nuru, bahar dalında açan pembe çiçeğim, gözlerimi kapadığımda sarılıyorum sana, hala açtığımda tutamıyorum yaşlarımı, ama ben senin kadar iyi bir insan değilim ki, kim sever ki beni böyle diye düşünmeden edemiyorum, hem çok iyi tanıyıp, hem nedensizce kim sever ?
Ölmek böyle bir şey değil anaların sultanı, ben, toprağa girmeden çok ölenler gördüm, tüm yüreğimizle sevdiklerimiz, masum, katıksız, yürekten sevdiklerimiz el olduğunda öldüler, bizi en kötü günümüzde bıraktıklarında, inandıklarımız, güvendiklerimiz, o kara kapkara bencillikleriyle kendilerini kayırdıklarında öldüler, ölmek öyle bir şey işte sultanım, insan artık sevilmediğinde ölüyor, kimler kimler öldü bizim için, biz kimler için girdik toprağa, dostlarımız, aşklarımız, en yakınlarımız, hatta kendi umutlarımız öldü, ama sen bir dirhem unutulmadan, bir dirhem sevgimiz eksilmeden kaldın içimde, böyle ölmek olur mu ?
Öyle güzel sevdin ki, sevmeyi senden öğrendiğim için çok şanslıyım, balkonda elma dilimlerini paylaştın kuşlarla, rızkını muhtaç olan her canlı ile hatta bahçedeki karıncalarla bile...
Bütün çocukları çiçek koklar gibi sevdin, özenle, merhametle...
Şimdi olduğun yerde, kendin gibilerle birliktesindir umarım, arkandan en çok '' Allah'ım hiç bir derdimizi bildirme orada da bizi dert etmesin '' diye dua ediyorum.
Böyle işte, eğer ölmek buysa, herkes böyle ölemez, kimsenin gönlünde kırgınlık bırakmadan, hep ardından rahmet okunarak... yokluğunda bile sevgi, umut, ışık olarak.
Hayatımda yaşarken ölen onca insan, onca sevgi, onca emek varken, hangi ölüm daha acı diyorum kendi kendime, senin ki mi, onların ki mi ?
Hepsi başka zor anlaşılan,
Var mı bu dünyadan sonra hayat bilmiyorum, ama sen orada olduğun için sonrasından da korkmuyorum.
Shakespeare'in dediği gibi " şartlara göre değişmeyen şeydir sevgi ", insan öyle güzel sevmeli ki, sevgileriyle ölümsüz olmalı.
Yedi göbek İstanbullu bir öğretmen, annesi amerikan mektepli paşa kızı, mütevazi olmak nedir sende gördüm ben, egosu olmamak, ancak sevdiklerini korumak için öfkelenmek nedir sende gördüm, bir kere hatırlamam sesinin yükseldiğini, bir kez bile, on çocuk gücünde muzur olduğumu söylesede herkes, bir kere bile seni üzecek bir şey yapmadım bende, insan kendinden utanırdı çünkü seni üzerse.
Hiç duymadım isyan ettiğini, her zaman şartlara göre en insancıl tercihleri yapmayı başardın.
Son nefesini verirken bile umudunu kaybetmedin, nasıl bu kadar kuvvetli olunur ? ... yoğun bakımda seni en son ben gördüm, elini tutup herkes burada kapıda bekliyor merak etme dedim, seni son görüşüm olduğunu hissederek çıkarken yanından görüşürüz dediğimde içimin acısını anlatmak çok güç, sanki sana son sözüm yalanmış gibi, oysa sen başını sallamıştın üzülme der gibi beni avutur gibi...
Nedir son nefesinde insana umut veren ? yaşama sevinci mi ? dünyaya olan aşkı mı ? bencilliği mi ? insana son nefesinde o gücü veren olsa olsa kendinden başkasına duyduğu sevgidir sevgi...
İnsana o gücü veren sevildiğinden şüphesiz olmaktır belki, sana seni ne kadar sevdiğimi söylemek için hiç bir fırsatı kaçırmadığım için çok şanslıyım.
Bu dünyada ki en güzel şeydir sade sevgi, çoğu sevgileri çözebilirsiniz, motivasyonu para mıdır, güç müdür, yalnızlık korkusu mudur, kadere razı olmak mıdır,hangi menfaattendir sözde sevgiler... çoğu sevginin bir açılımı vardır mutlaka, göründüğü kadar gerçekte değildir sadede, hatta ömründe tek bir insanı sevmeden, tek bir insanca sevilmeden ve bunun farkında bile olmadan, hatta tam tersine inanarak yaşayıp ölür kimileri.
Sultanım, ölüm yıl dönümünde dua ederken tüm insanlar için bu sade sevgileri diliyorum.
Herkese affedebilecek bir yürek diliyorum, vazgeçmeyecek cesaret ve sabırda...
Ve umut diliyorum içine dolan ve dışına taşan sevgilerle gelen, insana son nefesinde pişmanlıklarını değil, yaşadığını hissettiren...
