Bir an için tüm endişelerden özgür, sonsuz bir huzur ve güvenle, tüm varlığı ile sevgiye teslim olanlar, aşkın koynunda uykuya dalıp, rüyaya uyananlar, işte o cenneti bir kez tadanlar ki onları başka cennetler avutamaz artık, işte o cennetlikler ki onlar cehennemi bile cennette gibi yaşayacak ilhamı bulurlar, dünyada bir nefes çekmektir ki bu cennetin havasından, o kokunun özlemiyle, o nefisten arınmış nefesin peşinde ölüme kadar ve ölümden sonra dahi koşarlar.
O benlikten sıyrılmış bütünlükte, o birlik ve genişlikte, o zihin susturan huzurda geçebilir sonsuzluk ancak bilirler, parçası oldukları bütüne hayran, sorgusuz ama bilgece var olmayı arzularlar, aşktır ki o bir kez, bir an gerçekten duyulmuş olsun herhangi birine veya herhangi bir şeye, ve karşılıklı paylaşılmış olsun büyüsünün sıcaklığı, sonsuza kadar peşinden gelirde, sonsuza kadar değiştirir ruhunu, kendinden geçte kendini bul diye...
Tarumar etmişte olsan evini geri dönecek gücü bul diye, denize kavuşan nehirler gibi, taşlı sapa ve hatta yanlış yollardan sonra, suda yanan yangının ilacına varacak gücü bul diye. Velhasıl kelam iki cihanda da herkesin cenneti de cehennemi gibi kendi gönlü kadar.
